Φέτος, η γιορτή του Πατέρα γιορτάζεται στις 21 Ιουνίου, ημέρα Κυριακή, δηλαδή σε δύο μέρες από σήμερα! Στην Ελλάδα, η γιορτή του Πατέρα γιορτάζεται συγκεκριμένα, κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. Σε άλλες χώρες διαφορετικές ημερομηνίες, για παράδειγμα, στην Αυστραλία τιμάται και γιορτάζεται τέλος Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου.
Είναι μια ευκαιρία, μετά τη γιορτή της Μητέρας, να τιμούμε και τον Πατέρα, αναφερόμενοι σε αυτό το ιερό πρόσωπο που σηματοδοτεί τη ζωή μας και τον ερχομό μας σε αυτή. Πατέρα, Μπαμπά, όπως και να τον αποκαλέσουμε, είναι το πρόσωπο που συνέβαλε, ώστε να έρθουμε στον κόσμο! Είναι ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα μας, σε κάθε βήμα της ζωής μας. Γιατί και Πατέρας, είναι μόνο ένας, όπως και να το κάνουμε!
Οι γονείς, οι δύο άνθρωποι που μαζί αποκτούν ένα παιδί, έχουν ισότιμη, σημαντική και υπεύθυνη θέση στη ζωή του, γιατί κάθε παιδί απαραίτητα χρειάζεται και τους δυο γονείς του, και τη Μητέρα και τον Πατέρα, ώστε να υπάρξει ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και ισορροπία, στη μετέπειτα ζωή του. Η γιορτή λοιπόν προς τιμήν του Πατέρα, γιορτάζεται πλέον παγκοσμίως, γι’ αυτό μην ξεχάσετε να του πείτε χρόνια πολλά την Κυριακή!
Στη χώρα μας βέβαια η γιορτή του Πατέρα, έφτασε κάπως καθυστερημένα, δικαίως λοιπόν να νιώθουν αδικημένοι οι Μπαμπάδες μας. Πολλοί από εμάς, ενημερωθήκαμε κάπως αργά ηλικιακά, όσον αφορά τη γιορτή του Πατέρα, συγκριτικά με την πιο γνωστή σε όλους μας, γιορτή της Μητέρας. Συνεπώς, η γιορτή του πατέρα έρχεται να σφραγίσει εύστοχα τις αγαπημένες γιορτές αφιερωμένες στους δύο πολύτιμους ανθρώπους, τους γεννήτορες μας, συμπληρώνοντας το εορταστικό γονεϊκό παζλ!
Γιορτές πλημμυρισμένες αποκλειστικά και μόνον από αγάπη, τιμή και ευγνωμοσύνη!
Γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια γιορτάζεται πολύ πιο συχνά, εφόσον ο Πατέρας θεωρείται στυλοβάτης όχι μόνον οικονομικός – παλαιότερα θεωρούνταν ο μοναδικός κουβαλητής της οικονομικής κατάστασης της οικογένειας – αλλά πρωτίστως, υποστηρικτής, το στήριγμα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής για την οικογένειά του.
Η γιορτή ξεκίνησε να τιμάται από την Αμερική αρχές του 20ου αιώνα, οριστικοποιήθηκε το 1972. Το γεγονός που στάθηκε αφορμή για τη γιορτή, υπήρξε όταν ο βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, που ονομάζονταν Γουίλιαμ Σμαρτ, ο οποίος ανέθρεψε ολομόναχος τα έξι παιδιά της οικογένειάς του.
Όπως αντιλαμβανόμαστε, η αντίστοιχη προσφορά του πατέρα στην οικογένεια είναι εξίσου ισάξια, με την προσφορά της μητέρας, άρα και με τη γιορτή. Ο πατέρας έχει πολλαπλούς ρόλους στο οικογενειακό πλαίσιο, το ρόλο του εργαζόμενου, του συζύγου, του κηδεμόνα, κατ’επέκταση το έργο και η ευθύνη του ρόλου του, φέρουν βαρύτητα, ευθύνη, καθήκον μέσα σε αυτή.
Πόσα και πόσα τραγούδια, έχουν γραφτεί για να τιμήσουν την υπόσταση του Πατέρα μέσα στο οικογενειακό δόμημα, προβάλοντας τη δύναμη της αγάπης του, απέναντι στα παιδιά του και στη σύζυγό του. Ιδιαίτερη βαρύτητα φέρει το πνευματικό και συναισθηματικό έρεισμα της ευχής του, ασφαλώς και του πατρικού έργου, όπου πηγάζει πρωτίστως, από την υπέρμετρη αγάπη και προστασία απέναντι στα παιδιά του, αλλά και της ευχής του προς αυτά.
Για παράδειγμα, το γνωστό «Ευχή γονιού αγόραζε και σε βουνό ανέβα», αναφέρεται στη δύναμη που φέρει η πατρική, η γονεϊκή ευχή. Επίσης, ο Σίγκμουντ Φρόυντ είχε πει «δεν μπορώ να σκεφτώ καμία άλλη ανάγκη στην παιδική ηλικία, τόσο δυνατή, όσο η ανάγκη της πατρικής προστασίας». Πόσο εύστοχα τοποθετημένος, απέναντι στη δυναμική και καταλυτική παρουσία του πατέρα στη ζωή του παιδιού.
Η πατρική αγάπη και προστασία, το συναισθηματικό δέσιμο και δώσιμο του πατέρα απέναντι στο παιδί του, από την πρώτη ημέρα της ζωής του ως τη στιγμή του «φευγιού» του πατέρα από τα εγκόσμια, είναι δυνατή και ατέρμονη. Μια αγάπη αστείρευτη και ακλόνητη.
Ένας πατέρας πρότυπο, σηματοδοτεί το δέντρο της ζωής μας, τα κλαδιά του μας προστατεύουν, μας παρέχουν ασφάλεια και οι ρίζες του μας τροφοδοτούν με αγάπη, ώστε κάποια στιγμή να πετάξουμε και εμείς με τα δικά μας φτερά και να πατήσουμε σε γερές βάσεις. Μόνον ευγνωμοσύνη, τιμή, εκτίμηση για ένα πρόσωπο γεννήτορα, τον πατέρα μας, για ένα πρόσωπο που μας μεταλαμπάδευσε αξίες, ένα πρόσωπο που στάθηκε και κατέστη ο πρώτος παιδαγωγός στο ξεκίνημα της ζωής μας. Ασφαλώς ένας πατέρας χωρίς συναισθηματικές αποστάσεις απέναντι στα παιδιά του, μοιράζει αγάπη, εν είδει συγκοινωνούντος δοχείου που περικλείει αστείρευτο νοιάξιμο και φροντίδα, με πνευματικά, ψυχικά και συναισθηματικά εφόδια που χαρίζει απλόχερα στα παιδιά του και συνεχίζει αστείρευτα.
Υπάρχει άραγε συνταγή για να γίνει κάποιος καλός μπαμπάς; Μα φυσικά ναι, το καλύτερο συστατικό είναι η αγάπη, η αποδοχή, η στήριξη, η κατανόηση και η ασφάλεια που θα εμφυσήσει ένας Πατέρας στο παιδί του.
Αφιερωμένη λοιπόν η μέρα της 21ης Ιουνίου σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου! Να σας χαιρόμαστε και να σας φροντίζουμε, να σας γιορτάζουμε και να σας τιμούμε κάθε μέρα του χρόνου, πάντα με ανυστερόβουλη αγάπη. Όπως, η δική σας αγάπη στέκει άσβεστος φάρος στο πλευρό μας, όλα τα χρόνια της παιδικής αλλά και ενήλικης ζωής μας.
Γι’ αυτό, μην ξεχάσουμε να τους πούμε «χρόνια πολλά» και πόσο πολύ τους αγαπάμε, αυτή την Κυριακή και όχι μόνο… Χρόνια πολλά Μπαμπά μου, χρόνια πολλά σε όλους του Μπαμπάδες, να σας χαιρόμαστε και να σας γιορτάζουμε όλο το χρόνο!
«Μπαμπά… Κράτα με σφιχτά.
Δώσε μου ρίζες να πατάω γερά.
Δώσε μου φτερά
να πηγαίνω ψηλά.
Πάρε με πάλι μια αγκαλιά,
όπως ήμουν μικρή παλιά.
Με ένα χαμόγελο σου,
όλα αρχίζουν ξανά.
Χρόνια πολλά Μπαμπά!»
(Γεωργία Γούλα)
